Mesut Kılcı’nın Büyükşehir iştiraki EKDAĞ şirketinden istifa etmesi sonrası işten atıldığı söylenen CHP’li gençler bir süredir gündemde. Özellikle CHP’yi yakından izleyen basın yayın organlarında bu konu hep sıcak tutuluyor. Bizim de yazarlarımızdan Mehmet Tosun’un dünkü yazısı, gençlerin işine geri döndürülmesi noktasında Büyükşehir Belediye Başkanı Mustafa Akaydın’a açık bir çağrı niteliğindeydi. Yorumlardan anladığımız kadarıyla işten atılma gerekçesi herkesin anladığı dilden yazalım; Mesut Kılcı’nın adamı olmak. İşten atılan gençlerin Mustafa Akaydın’ın seçim kampanyasında aktif çalışmış oldukları iddiaları da işi daha ilginç hale getiriyor. Bu gençler terinin son damlasına kadar parti için çalıştı, Akaydın için çalıştı vs. E, ne yapılacak? İşe alınacak. Alınmış da. Peki, bu gençler bugüne kadar ne iş yapardı, neyle geçinirlerdi, orası muallâk. İşe alınma kıstası neydi? Mesut Kılcı’ya yakın olmak mı? Söylenenlerden, koparılan fırtınadan anlaşılan bu… Eğer işe alma kıstası birine yakın olmaksa, işten atılma kıstasının aynı olmasına o zaman kimse şikâyet edemez (tekrar söylüyoruz; eğer tek ölçü buysa).

Bu mesele ile bir başka şeyin daha farkına varıyoruz. CHP’li gençler piyasa koşullarına göre ayakta duracağı bir iş bulma özelliğinden yoksun mu ki de hep belediyeden iş bekler. Sahip oldukları diploma ve ya da sertifikalarla, kazandıkları becerilerle iş âleminin istediği özelliklerden yoksun mu ki de hep belediye… Eğer hal böyleyse bu gençlerin belediyeye ne gibi bir hizmeti olabilir? Belediyelere ya da diğer kamu kurum ve kuruluşlarına iş yapma, ticaretin içinde olma, özel şirketlerde iş bulup çalışma yolu gençlerin önünde aşılmaz birer dağ gibi mi durmaktadır? AKP’li gençler şirketler kurup ticaret yaparken, büyük şirketlerde yöneticilik yaparken, koltuklarının altında ihale dosyaları taşırken, taşeronluk işleri yaparken anlaşılan CHP’li gençlerin hayali asgari ücretin biraz üstünde bir maaşla kapağı belediyeye atmakla sınırlı. Buraya kadar yazdıklarımız işten atılan gençlerin özelinde bir konu da değil. Bu gençler çok başarılı, çok yetenekli, verilen işleri yapacak düzeyde ve yeterlilikte olabilir. Fakat bu gençlerin iş için gidebileceği tek kapı da belediye olmamalı. Peki, yok mu CHP’li gençlere kucak açacak bir işadamı, esnaf, tüccar vs. Var, var da artık CHP’nin kapısından bile geçmek istemiyorlar. Küstüre küstüre, ite kaka gelinen son nokta budur işte. Kendi sermaye çevresini zamanında koruyup kollamayan, sosyal altyapısını, örgütlenmesini desteklemeyen, iş dünyasına düşman gözüyle bakan bir parti politikası gün gelir duvara toslar. 

Böyle olur bürokrasi

Falezler üzerindeki Konserve Koyu’nda meydana gelen göçük nedeniyle bölgedeki 10 binanın boşaltılması gündeme gelmişti. İl Afet ve Acil Durum Müdürlüğü’nün talebi doğrultusunda Büyükşehir Belediyesi binaların boşaltılması için tebligat göndermişti. Tahliye için verilen süre 30 gündü. Dün o süre doldu. Vali Yardımcısı Turan Eren’in verdiği bilgiye göre 5 kişilik bir heyet yeni bir inceleme yapıyor. Verilecek rapora göre yeni bir değerlendirme yapılacak. E, o zaman ilk alınan karar neyin nesi? Tahliye kararı laf olsun torba dolsun kabilinde mi verildi. Nasıl ki İl Özel İdare binasının yakılmaması için ipe un serildi, Konserve Koyu’nda da olacak olan bundan farklı değildir.

Hastaneye yolunuz düşmesin

Dün Cumhuriyet Akdeniz’de Ahmet Oruçoğlu kanayan bir yaraya parmak basmış. Kolu kesilen bir işçi, Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Acil Servisi’nde 7 saat müdahale için bekletilmiş, bir sonuç alınamayınca Ahmet Oruçoğlu’nu arayıp tanıdık birilerini bulma konusunda yardım istemişlerdi.  Oruçoğlu da aldığı cevaplar karşısında hasta yakınlarına  “başka bir hastaneye gidin” demek durumunda kalmıştı. AKP’nin sağlık politikalarının meyvelerini böyle topluyoruz işte. Her gün daha nice benzer dramlar yaşanıyor. Randevu veriliyor 3 ay 5 ay sonraya, randevu tarihi geliyor doktor yok, bir sonraki randevuda doktor bulunur, bu kez de tahlil, tetkik, laboratuar süreci başlar… Uzatmayalım kamu hastanelerindeki düzen artık yat öl düzenine dönmüştür.