Mustafa Kemal ve arkadaşlarının kurduğu birinci cumhuriyetin tasfiyesi AKP’nin yoğun çabası sonucu tamamlandı. 2002’de AKP tarafından temeli atılan 2. cumhuriyet faal hale geldi. Onca cumhuriyete sahip çıkana rağmen AKP, 10 yılda ilk gün söylediği bütün projeleri büyük oranda hayata geçirdi. Önce türbandı sorunları halloldu,  sermayenin önünü iyice açmak, ülkeyi bir özel şirket haline getirmekti halloldu, sağlığı, eğitimi paralı hale getirmekti halloldu, asker ve adaleti ele geçirmekti halloldu, 19 Mayıs gibi 29 Ekim gibi ülkenin birlik ve beraberliğini hatırladığı, ‘bir zamanlar biz de bağımsızdık’ cümlelerinin kurulduğu bayramlar sindirildi. Yeni anayasa da tamamlanmak üzere.  Yakında 2. Cumhuriyet’in ‘resmi’ kutlaması yapılırsa şaşırmayın derim ben.

AKP’nin inanılmaz yükselişi karşısında ne CHP, ne CHP dışındaki sol ne de sağ partiler direnemedi. Bu yükseliş daha neredeye kadar gider bilinmez ama önümüzdeki tablonun pek iç açıcı olmadığı kesin.

Küba’da sağlık

Küba. Efsanevi lider Fidel Castro ve Che Guevara’nın 50 yıl evvel devrimle yönetimi ele aldıkları ve o zamandan beri ABD ambargosunun uygulandığı Latin Amerika ülkesi. Gitmeyenlerimiz Küba’yı kızların bacaklarında puro sardığı, halkın büyük bölümünün pirinç tarlasında çalıştığı, yoksulluğun kol gezdiği, hemen hemen her şeyin yasak olduğu bir ülke olarak biliriz. Bu yazdıklarımla ilgili fikirleriniz sizde kalsın, ben size Küba’da uygulanan sağlık politikasından örnek vermek istiyorum. Geçtiğimiz günlerde Akdeniz Üniversitesi’nden Doç. Dr. İlker Belek, Küba Sağlık sistemiyle ilgili 10 yıllık çalışmalarını paylaştı. Belek’in verdiği istatistikler gerçekten ‘yok canım’ dedirten cinsten. Örneğin Çocuk felci aşısının dünyada ilk kez 1973 yılında Küba’da kullanıldığını, aynı aşının Avrupa’da 1990’lı yıllarda, Türkiye’de ise 2002 yılında kullanıldığını biliyor muydunuz? Ben yeni öğrendim.

Bunun yanı sıra Küba’da 600 kişiye bir aile hekiminin düştüğünü,  hastanelerde ise 160 kişiye bir hekimin düştüğünü biliyor muydunuz? (Türkiye’de ise bu rakamlar 3000 kişiye bir aile hekimi, hastanelerde ise 600 kişiye bir hekim) Aile hekimlerinin öğlene kadar ev ev gezerek tedavi hizmeti verdiğini, öğleden sonra ise halk sağlığını korumaya yönelik çalışma yaptığını biliyor muydunuz? Ya da şuan Büyükşehir Belediyesi’nin cüzi miktarda uyguladığı çocuklara süt uygulamasının Küba’da yıllardan beri ve ayrım yapmaksızın her çocuğunun evine verilmek şartıyla uygulandığını biliyor muydunuz? Küba’nın sağlık alanında ABD ve Türkiye’nin çok çok önünde olduğunu biliyor muydunuz? Küba’nın tüm aşılarını ve ilaçların büyük kısmını kendisinin ürettiğini ve ABD’nin bu ilaç ve aşıları almak için Küba’ya uyguladığı ambargoyu gevşetmek zorunda kaldığını biliyor muydunuz?

Bunlar birkaç örnek. Az evvel dediğim gibi Küba’nın ekonomik şartlarını, yoksulluğunu tartışabilirsiniz ama sağlığına tek laf edemezsiniz.  Peki, Türkiye’nin tek laf edemeyeceğimiz bir yanı var mı? Sağlık! Eğitim! Adalet! Ekonomi! Ben tek laf edemeyeceğimiz bir nokta bulamadım. Siz düşünün belki bulursunuz. Kalın sağlıcakla.