İster reel ister sanal,

Herkesin şu kısacık hayatta bir sevgilisi vardır.

İletişimin had sefaya geldiği çağımızda sadakat  göstermek ne kadar zor ise, ihanette  o kadar kolaylaşıyor.

Herkes bir şeylerin peşinde, koşturup duruyor.

Bir aşktan yeni bir aşka,

Bir sevgiliden başka sevgilide ye, günlük gönül eğlendirmelere.

Mutluyum diyenin mutluluğu bile, çoğunlukla birkaç günle sınırlı kalıyor.

Çağ refahtan sarhoş olma çağı.

Hırsla ve şevkle başlanan bir şey,

Hızla tüketip bir kenara atılıyor,

Aşkta öyle,arkadaşlık  ilişkiler de öyle!

Örf ,adet ve gelenek iflas etmiş !

Nerde sabah orada akşam bir hayat; "çağdaş yaşam" olarak algılanır oldu.

Gününü gün etme temel kural oldu.

Ne kendi geleceği ne kendisinden sonraki jenerasyonların ne olacağı umurunda insanların!

Ne varsa bu günde varmış gibi...

Sahi nereye kadar bu "modern yaşam"?

Nereye kadar böylesi modern yaşamın sınırı?

İlerici insanın modern hayattan yana olması demek, geçmişten tamamen kopup,

tüketim sanayinin esir olmak mı?

Buna mahkum olmak mı?

Ben insanların ve insan değerinin bu kadar basit ve ucuz olduğunu düşünmüyorum

ve düşünmekte istemiyorum!

İnsan dünü, bugünü ve yarınını bir potada değerlendirebilecek kapasite de bir yaratık değil mi?

Bunu becerebildiği için diğer canlılardan ayrılan bir varlık değil mi?

Dilimizle, düşünme yeteneğimizle, duygularımızın derinliği ile en farklı canlı değil miyiz?

İşte, çağdaş, ilerici insan bunun farkında ise insandır!

Bu tüketime esir edilmiş hayata dur demeyi ve onu daha insani bir dönüşüme uğratmayı becerebilirse insandır!  İnsan ancak bunu becerebildiği oranda bunun hakkını verebilirse insan olacak!

Aşkta da böyle, ilişkide de böyle!

Geçmişin imbiğinden gelen tüm güzellikleri bir potada eritebilen bir aşk ebedi bir aşk olabilir!

bu güzellikleri geleceğe taşıyabilen bir sevgi ebedi bir sevgi olacak!

Sağlıklı, kadir bilir, sadakatli bir ilişki ancak bu değerler ışığında yaşayabilir.

Çünkü, aslında her seven adsız bir kahramandır ve insan sevebildiği kadar insandır!

Aşk ve sevgi insani olabildiği kadar yücelir!

Aşk sadece bir saman alevi olarak algılanmamalı,

sadece tüketmeye yönelik bir nesne değildir aşk!

Sevgi her gün yeniden üretilebildiği oranda yücelir.

Tıpkı insanın yaratıcılığının simgesi üretici özelliği gibi.

Her insanın içini titreten ve tüm mantıksal düşünmesini bile devre dışı bırakan böylesine kadim bir duyguyu tüketim toplumuna bu "modern yaşama" feda etmek doğru olur mu?

Elbette hayır!

Unutmayalım!

Baki olan insanın tüm güzel duygu ve düşüncelerle var olmayı becermesidir.

Binali EFE