Antalya’da yaklaşık 2 aydır bir ‘pazartesi’ sendromu yaşanıyor. Bu sendrom ağırlıklı olarak gazeteciler, hukukçular ve Büyükşehir Belediyesi çevrelerinde yaşanıyor.
Zira bu iki aydır her pazartesi, Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının yürüttüğü ve aralarında Antalya Büyükşehir Belediye Başkanı Muhittin Böcek’in de bulunduğu 4 kişinin tutuklu olduğu soruşturmanın iddianamesi bekleniyor.
Hatırlayalım.
Yaklaşık bir ay önce, yine iddianame beklentileri tavan yapmışken, bir anda cezaevinde bulunan tutukluların ifadeleri alınmıştı.
Yine 10 gün önce ve yine iddianame beklentileri yükselmişken, bu defa da ASAT ve ALDAŞ operasyonu gündeme geldi.
Bugün itibarı ile operasyonların başladığı ve Muhittin Böcek’in tutuklandığı 5 Temmuz’dan bugüne tamı tamına 6 ay 20 gün geçti. Yani Muhittin Böcek ve diğer tutuklular, yaklaşık 200 gündür mahpus damında, 6 metrekare alan içerisinde yaşamlarını devam ettirmeye çalışıyorlar.
Muhittin Böcek’in sağlık sorunu zaten ulusal kamuoyunun malumu.
Geçtiğimiz Cuma gecesi saat 23.14’te, uyku apnesi rahatsızlığı nedeni ile hastaneye kaldırıldı. Uyku apnesi, en sinsi ve en tehlikeli rahatsızlıklardan birisidir.
Muhittin Böcek’in kullandığı günde 22 ilaca girmiyorum bile.
Bu koşullar altında 6 ay 20 gündür bir iddianame hazırlan(a)mıyorsa, insanın aklına ister istemez başka şeyler geliyor.
Örneğin, savcılığın niyeti sorgulamaya açılıyor. “Acaba başka beklentiler var da o nedenle mi geciktiriliyor?” sorusu geliyor, zihinlere yerleşiyor.
Ya da yine savcılığın niyeti tartışması içerisinde hukukun ne kadar işlediği kaygısı ön plana çıkıyor.
Bütün bu kaygıların önüne geçmenin tek yolu, bir an önce iddianamenin hazırlanması ve soruşturmadan kovuşturma aşamasına geçilmesidir. Ancak görünen o ki Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı’nın bu kaygıların önüne geçmek, hukukun üstünlüğünü kamuoyuna göstermek gibi bir kaygısı ya da derdi bulunmuyor.
Başsavcılığın böyle bir derdi olmayınca da bize her pazartesi, “acaba bugün mü?” demek, gün Salı’ya devrildiğinde de “bu gol değil Hakim Bey” diyerek Sadri Alışık pozuna bürünmek düşüyor.
Yarın yine Pazartesi.
Sabahtan itibaren, yine merakla bekleyeceğiz.
Dilerim bu Pazartesi, o Pazartesi olsun!