“Carpere” kelimesini hiç duydunuz mu? Anlamını biliyor musunuz?
Ya da “carpet” denildiğinde ne anlarsınız?
Bu kelimelerin ortak anlamı halıdır.
Peki, hangi halıdan söz ediyoruz?
Konutlarımızda, iş yerlerimizde ve yaşam alanlarımızda kullandığımız sıradan halılardan mı?
Evet! ancak burada sözünü ettiğim, gerçek anlamda kültürel bir miras olan halıdan bahsediyorum.
Bizim Dünyaca ün kazanmış bir halımız yok muydu?
Vardı; hepimiz bunu hatırlıyoruz.
Peki, ne oldu ona?
Bir zamanların en meşhur el dokuması halıları arasında yer alan bu değerli mirasımız, bugün neden eski ihtişamından uzaklaştı?
Ruhsatı, kullanım hakları ya da lisans yetkileri kimlerin elindedir?
Bu konuda bilgisi veya fikri olan var mı?
Sözünü ettiğim bu eşsiz ürünün Döşemealtı Halısı olduğunu artık hepiniz tahmin etmişsinizdir.
Evet, halıcılık ve dokumacılık sanatı, insanlık tarihinde MÖ 5. ve 6. yüzyıllara kadar uzanmaktadır. “Carpere” ve daha sonra “carpet” olarak adlandırılan bu kavram, Türklerin Anadolu’yu yurt edinmeye başladığı 12. yüzyıldan itibaren büyük bir ustalık ve estetik anlayışla gelişerek günümüze kadar ulaşmıştır.
Döşemealtı Halısı da bu köklü geleneğin Anadolu’daki en değerli örneklerinden biridir.
Ne yazık ki atalarımızdan miras kalan bu kıymetli değerden günümüzde yeterince faydalanamıyor; hatta kendi ellerimizle yok olmasına seyirci kalıyoruz.
Oysa bu kültürel mirasımıza sahip çıkmalı, sessiz kalmamalıyız.
Gelecek kuşaklara aktarabilmek için hep birlikte mücadele etmeli ve değerlerimizi korumalıyız.
Bu eşsiz dokumacılık sanatını, geçmişte olduğu gibi işin ehli kişilerin öncülüğünde; akademik çalışmaların desteğiyle, yerel ve merkezî kurumların iş birliğiyle yeniden canlandırabiliriz.
Böylece yok olmaya yüz tutmuş bu değerimizi yeniden hayata kazandırabiliriz.
Bu duygu ve düşüncelerle herkesi; doğamıza, çevremize, tarihimize ve kültürümüze sahip çıkmaya, onları korumaya ve yaşatmaya davet ediyorum.